شاخص سرمایه‌گذاری واقعی در بخش ساختمان، نخستین معیار سنجش وضعیت عرضه مسکن است. این شاخص از میزان سرمایه‌گذاری انجام‌شده در صنعت ساختمان با کسر اثرات تورم حاصل می‌شود. در دهه ۸۰، شاهد رشد ۲۷ درصدی این شاخص بودیم؛ دهه‌ای که به‌عنوان دوران طلایی توسعه صنعت ساختمان در کشور شناخته می‌شود. اما در دهه ۹۰، این وضعیت به‌طور چشمگیری تغییر کرد و سرمایه‌گذاری در این بخش به‌طور متوسط سالانه ۳ درصد کاهش یافت. در پایان دهه ۹۰، اندازه بازار مسکن به یک‌سوم مقدار آن در آغاز دهه تقلیل پیدا کرد. به‌علاوه، بخش قابل‌توجهی از سرمایه‌گذاری‌ها در ساختمان‌های نیمه‌تمام مسدود شد، در حالی که رکود سرمایه‌گذاری، موجب خروج فعالان قدیمی از این صنعت شد. این وضعیت باعث شد که تکمیل نشدن پروژه‌ها و کاهش حجم معاملات به مشکلات بیشتری برای سازندگانی که همچنان در بازار باقی ماندند، دامن زد.